Son yedi aydır hatta sekizinci aya giriyorum.
Gözümle ilgili bir sorun yaşıyorum 24 Kasım 2022'den bu yana.
İlk beş ay evden çıkamadım. Çok fazla hareket edemedim. Sağ gözüm yüzde 80'lere kadar görmeye başladı. Sol gözüm hala yüzde 2 oranlarında. Gittiğim doktorlar da sol gözüm için, "Yüzde 60'lara gelirse şükret" falan diyor. Dünyanın neresine de gitsem tedavi zorlu ve meşakkatli.
Ve maalesef ister istemez hemen anında, saniyesinde herkesi göremiyorum özellikle sokakta yürürken. Bu yaşadığım sıkıntıdan da bazı kişiler hariç son 15 günde haberiniz oldu.
Sağ olsun, tanıyan tanımayan herkes arıyor, derdime derman olmaya çalışıyor.
Herkes bana bir göz doktoru öneriyor. Herkesin kendi doktorunun iyi olduğunu belirtiyor. Falan filan. Ben de 24 Kasım'dan beri yaptığım gibi sürekli doktorlara gitmeye devam ediyorum.
Ve sokaklarda yürürken her on adımda biri durdurup, "Gerçekten kör mü olduuuun?", "Gerçekten görmüyor musun?", "Gözünü gösterir misin?" diye neredeyse üzerime abanıyor. Bakın gerçekten sokakta yürüyemiyorum.
Tamam çok teşekkür ederim. Gayet insani bir hareket yapıyorsunuz belki ama biraz daha empati kurun lütfen. Benim durumumdan daha kötü insanlara da böyle yaklaşmayın.
Zaten zor günlerden geçiliyor. Ruhen hiç söylemiyorum bile. E bir de ne yazık ki, bu ülkede benim ve benim sorunumdan daha fazla sorunlar yaşayan insanlar var. Onlara özellikle lütfen hassas davranın. Ki zorlukları malum. Trafik, insanlar, kalabalık, yollarda rahat kaldırımların olmaması. Falan hiç o konulara girmiyorum.
Ki bu tarz hassasiyetlere her zaman dikkat eden bir köşe yazarı olarak. Herkesin derdinin sesi olmaya çalışan biri olarak kendim bu durumdayım.
Ve gerçekten sağlık için yaşadığınız sıkıntılar hiçbir şeye benzemiyor. Lütfen empati empati empati....
Lütfen biraz daha empati kurun. Bugün benim başıma gelen sizin de başınıza gelebilir. Ben daha çok ses çıkartmaya çalışıyorum ki, vicdanım rahat deyip elini kolunu sallayan doktor ve kendini böyle zannedenler sorumluluklarını kabul etsin.
***
Ben sesimi çıkartabiliyorum ya bazıları
Benim ameliyatımı yapan doktor bir özür bile dilemediği gibi "Vicdanım rahat" dedi. Ben sesimi çıkartabiliyorum, duyurabiliyorum. İmkanlarım doğrultusunda doktorlara gidip tedavi olmaya çalışıyorum.
Ya tüm bu imkanlara sahip olmayan kişiler ne yapacak?
Doktora gidemeyen.
Maddi durumu olmayan, sesini duyuramayan bu insanlara bu doktorlar ne yapmaz!!!
Lütfen benim doktorum ve benim doktorum gibilere sesleniyorum. Hastalarınızı yalnız bırakmayın. Onlar kendi kendilerine bu duruma gelmiyor. Belli ki, size güvenip bir işe kalkışıyorlar. Bari sizler de elinizi taşın altına koyun. Ve hastalarınızı mağdur etmeyin.
***
Funda Arar kahkahası
Yavuz Bingol'ün Şanlıurfa'daki konseri sadece 8 kişi geldiği için ertelenmişti. Daha doğrusu Yavuz Bingöl sahneden indi ve şarkılarını söylememişti. Oysa ki, "Benim için 8 bin değil, 800 bin değil 8 kişi de bir" deyip şarkılarını söyleseydi daha da büyürdü. Ama Yavuz EGO'sunu kontrol altında tutamadı ve sahneden indi.
Funda Arar'a sormuşlar haliyle gülerek yanıt vermiş.
Haklı...
Eğer Yavuz o sahneden inmeyip şarkılarını söylese şahane bir sahne yapsa alkışlayacaktı gülmek yerine.
O sebeple "Fundacığım neden böyle güldün" diyemiyorum şahsen...
***
Threads da neler oluyor?
- Twitter ve İnstagram'ın ilk günleri gibi.
- Tertemiz, saf, masum, komik, full geyik.
- Düşünmeden, sakınmadan rahatça yazabilme.
- Ciddi konulardan uzak, rahat kafa dağıtma.
- Siyaset yok.
- Tartışma yok.
- Trol yok.
Tabii tutmaz böyle yerler artık. Çünkü kavga, gürültü, iftira olmayan hiçbir şey son zamanlarda tutmuyor. Burada da kavga, gürültü, trol, iftira, laf sokma olmazsa insanımız sıkılır. Malum insanlık hır-gür peşinde artık.