YENİ GEZEGENE nasıl gidilir
Astrofizikçilerin ta 20 ışık yılı ötede keşfedip "Dünyaya benziyor" diye pazarladığı Gliese 581g pek meymenetsiz bir gezegen. Kendi ekseninde dönmüyor. Güneş etrafında da dönmüyor. Bir tarafı aşırı sıcak, bir tarafı aşırı soğuk. Zaten mevcut teknolojiyle gitmeye imkân yok. Oraya kapağı atmanın teori bazında şimdilik üç yolu var. Hiçbiri de çıkar yol değil.
Bana kalsa, ne idüğü belirsiz kızıl cüce bir yıldız etrafında turlayan bir gezegene yerleşmem. Biz Güneş etrafında dönmeye, ona biat etmeye alışmışız. Ve dozunda sebepleniyoruz güneşten.
"Gliese 581g" dedikleri gezegende ise eksen şuuru olmadığı için, bir tarafı Güneş'te pişiyor, diğer yüzü tam depresyonluk. Soğuk ve loş. O cüce kızıl yıldızın etrafında 37 gün dönüyor. Bir bakıyorsun, yıl bitmiş. Yıllar çabuk devriliyor yani. Bir depresyon nedeni daha.
Ama, diyelim ki burada çok sıkıştık gitmek şart oldu.
Bir kere yakıtı doldurup gitmeyi unutun. Yolculuğun, mevcut uzay mekiği hızıyla 766 bin yıl sürecek olması önemli değil. O kadar yolu katetmek için gerekli yakıtı alacak depo daha anasından doğmadı.
Dünya'ya en yakın ikinci yıldız olan 4.22 ışık yılı ötedeki Proxima Centauri'ye varmak için bile yakıt tankının, evrenin şu anda bilinen hacminden daha büyük olması gerekiyor.
Gliese 581g'ye gitmek, Ay'a adam göndermeye benzemiyor. Çünkü yıldızlar arası yolculuk bir mühendislik sorunu değil. Burada fizik devreye giriyor. İşte bu nedenle bilim adamları, konvansiyonel sistemlerle yıldızlara yolculuk fikrini çoktan rafa kaldırdılar.
Uzay mekiklerini, ışık hızını aşırtarak ve tercihen yakıtsız gönderecek teknolojilere odaklanmış durumdalar. Öne çıkan üç fikir var. Bunlardan ilki; lazer kalkanları.
FIRLAR GİDERİZ DE, YA DURAMAZSAK
Fizik bilmem ama, tariften anladığım şu: Bir nesneye ışık ışını gönderdiğiniz zaman, belli miktarda kuvvet oluşuyor. Uzay gibi boş ortamda bu kuvvet, cismi ileri doğru fırlatıyor. Mekiğe, uzay boşluğuna çıkmasına yetecek kadar yakıt yükleyip yansıtıcı kalkana lazer ışını yolladığınız takdirde, mekik çok uzaklara doğru atılıyor. Teorik olarak Gliese 581g'ye doğru fırlatmak da mümkün.
Ancak bazı ufak sorunlar var. Bir kere uzay gemisindeki kalkanın yüzlerce metre uzunluğunda olması gerekiyor. İkincisi gemi, lazerin rotasından kaydığı takdirde mürettebatın uzayda kaybolması ihtimali var. Üçüncüsü diyelim ki, uzay gemisi Gliese 581g'ye ulaştı, o gezegende durabileceğinin garantisi yok. Ayrıca bu yolculuğun ne kadar süreceğini bilen de yok.
Bir de "warp drive" yöntemi var. Bilimkurguda rastladığımız ışıktan hızlı bu yolculuk, yürüyen bant üzerinde ilerlemek gibi bir şey. Uzay zamanını, gittiğiniz rotaya ters yönde hareket ettiriyorsunuz. Geminin içinde bulunduğu bir "warp drive" uzay balonu yaratıyor ve gemi ile istikamet arasındaki uzayı büzerek mesafeyi kısaltıyor, uzay zamanında yolculuğu sağlıyorsunuz. Ancak uzay zamanını hızlandırmak için gemiyi negatif enerji ile sarmanız gerekiyor ki, bunun var olup olmadığı bilinmiyor.
Üçüncü seçenek ise uzaydaki iki nokta arasında bulunan kısayol diye tanımlayabileceğimiz "solucandelikleri" (wormhole). Fizikçilere göre, yüksek yoğunluklu maddeden yapılmış, dünyanın güneş çevresindeki yörüngesi büyüklüğünde iki devasa halkayı aşırı hızda döndürdüğümüz takdirde böyle bir delik yaratmak mümkün. İşte o kısa yoldan Gliese 581g'ye varılabilir, geri de dönülür.
Ancak bir sorun var. O muazzam büyüklükteki halkaları yapmak için bir nötron yıldızından alınacak maddeye ihtiyaç varmış.
"Uzay bu, karışan görüşen yok. Oraya gideriz, maddeyi de alırız" demeyin. O yıldızların en yakını 250 ışık yılı ötede.
766.000
■ Gezegene varmak için gereken yıl. Homo sapiens'in yeryüzünde varolduğu zaman diliminin üç katı.
'Yaşanabilir' dedikleri Gliese 581g'nin bir tarafı çok sıcak, öbür yanı buz gibi...
* Gezegeni keşfedenlerin "Yaşanabilir" ' dediği bölge, topu topu orta yerindeki bir şerit. Orası direkt güneş ışığı almadığı gibi, tam loşta da kalmıyor. Anlaşıldığı kadarıyla Gliese 581g de cennet vaat etmiyor.