Ayı avı...

DIŞARIDAN zengin avcıları getirip ayı avlatmak, köylüler için de, av turizmi yapan şirketler için de para demek... Ancak ayı avlatma limitleri (sayısı), ayılar insanlara saldırırsa, devletin izniyle artırılır... İşte burada Türk zekâsı devreye girer... Tam ayı avı mevsimi yaklaşırken, köylüleri ayı kovalar... Köylüler kaymakamlığa, "Beni ayı kovaladı" diye peş peşe başvururlar... Muhtarı kovaladığında bu daha da iyi olur. Bir köyden otuz kişiyi ayı kovaladığında, kaymakam ayıya kızar... Kızınca valiliğe, "Sayısı artan ayıların vatandaşı kovaladığını" bildirir. Vali, bakanlığa yazar... Ve... Bugünlerde olduğu gibi; bakanlık limitleri artırır, av turizmi yapan şirketler de, cingöz köylüler de çok para kazanırlar.

*

Bir ayı vurulur kuzey dağlarında... İlk kurşunu yediğinde, teslim olmuş gibi iki elini havaya kaldırır... İkinci kurşunda elleriyle yarasını kapatıp olanca gücüyle bağırır... Orman çınlar... Bu çığlık canı yandığı için değildir aslında. Yavrularına "Kaçın..." demektedir boz ayı... Ama yavruları kaçmaz, tersine annelerinin kokusunu aldıkları yere doğru, onu aramaya koyulurlar... (.......) İşte, o kasabanın kenar sokaklarında bulunan aç-susuz ve hasta iki yavru, sürüklenerek getirilmiş annelerinin kokusunun peşine düşüp gelmiş iki bebekti sadece...

*

Günahtır... Zengin turistleri getirip getirip, para karşılığında kendi ormanındaki canlıları öldürten insanlardan merhamet beklemek gerçi... Hani bir ormanda ilk kurşunu yiyince atılan çığlık gibi... Boşuna...