Neredeyse altın olacaktı: Özgürlük Heykeli hakkında daha önce hiç duymadığınız 10 gerçek!

Özgürlük Heykeli, New York Limanı nda duran ve özgürlüğün simgesi olarak bilinen ünlü bir yapıdır. Fransa tarafından Amerika ya hediye edilen bu anıt, 1886 yılında tamamlanmıştır. Sizin için bu anıt hakkındaki şaşırtıcı gerçekleri derledik. Detaylar haberimizin devamında...1. İLK OLARAK SÜVEYŞ KANALI İÇİN TASARLANDI Bartholdi, Özgürlük Heykeli nin temel tasarımını özellikle Amerika için tasarlamadı. Gençliğinde Mısır ı ziyaret etmiş ve Akdeniz ile Kızıldeniz arasında bir kanal kazma projesine hayran kalmıştı. 1867 Paris dünya fuarında Mısır ın lideri ile görüştü ve piramitler veya sfenksler kadar harikulade bir eser yaratmayı teklif etti.Daha sonra Süveyş Kanalı nın girişinde bir deniz feneri olarak duracak, elinde bir lamba tutan ve bir kölenin bol elbisesini giyen devasa bir kadın tasarladı. Ne yazık ki tasarımı yüksek maliyet nedeniyle reddedildi. Şans eseri, yıllar sonra Özgürlük Anıtı nı yapması istendiğinde aynı konsepti kullanabildi.2. HEYKEL BİR ROMA TANRIÇASINI TEMSİL EDİYOR Heykelin adı temsil ettiği tanrıçadan gelmektedir; Libertas, özgürlüğü temsil eden bir Roma tanrısıdır. Libertas, Julius Caesar ın suikasta uğradığı döneme ait, Cumhuriyeti destekleyen Roma sikkelerinde de yer almıştır.3. TACIN SİVRİ UÇLARI OKYANUSLARI VE KITALARI TEMSİL EDİYOR Heykelin tacı, dünyanın yedi okyanusunu ve yedi kıtasını simgeliyor. Taç, onun karşılama, kapsayıcılık ve özgürlük mesajını vurgulamak için özellikle yapıldı.4. DENİZ FENERİ OLMASI PLANLANIYORDU Proje ilk duyurulduğunda ABD, heykelin denizcileri New York Limanı na yönlendirebileceğini öne sürdü. Birkaç farklı fikir denedikten sonra Bartholdi sonunda meşale alevi altında pencereleri kesip içeriye elektrik ışıkları yerleştirmeyi başardı. Bu büyük bir onur gibi görünse de, heykelin yakılması çok pahalı olduğundan ve bir deniz feneri olarak oldukça işe yaramaz olduğundan aslında oldukça hatalı bir girişimdi. Hava karardıktan sonra Manhattan dan bile görülemiyordu. Fikir sonunda 1902 de tamamen iptal edildi.5. BEKLENENDEN 10 YIL GEÇ AÇILDI Özgürlük Anıtı nın asıl amacı Bağımsızlık Bildirgesi nin yüzüncü yılını kutlamaktı. O zamanlar sadece bir fikir olmasına rağmen amaç, heykeli 1876 da Amerika Birleşik Devletleri ne açmaktı. Yavaş bağış toplama, inşaat, tasarım tartışmaları vb. nedeniyle birçok gecikmenin ardından resmi açılış 28 Ekim 1886 ya kadar yapılamadı.6. RENGİ ASLINDA YEŞİL DEĞİLDİ Özgürlük Anıtı nın büyük bir kısmı, suya ve havaya yoğun bir şekilde maruz kalmadıkça yeşile dönmeyen bakırdan yapılmıştır. Yani heykel 1886 da ilk geldiğinde hâlâ donuk kahverengi bir renkteydi. Tamamen yeşile dönmesi yaklaşık 25-30 yıl sürdü. Resmi olarak bakır pası olarak bilinen bu yeşil parlaklık aslında heykeli daha kötü bir görünümden koruyor.7. HEYKEL 879 NUMARA AYAKKABI GİYİYOR Evet doğru, Özgürlük Anıtı nın tam ayakkabı numarası ayağının numarasına göre hesaplanmıştır. Bir sandalet giyen Özgürlük Anıtının ayak uzunluğu 7,62 metre ve ayakkabı numarası 879 numaradır.8. BARTHOLDI HEYKELİN ALTINLA KAPLANMASINI PLANLADI Heykelin hava karardıktan sonra görünür hale getirilmesi için Bartholdi, Amerikalıların onu yaldızlamak için para toplamasını önerdi. Bununla birlikte, heykeli New York limanına yerleştirmek için yeterli parayı toplamanın bile zorlayıcı olduğu bir dönemde kimse bu fikrin maliyetini ödemek istemedi.9. ÖZGÜRLÜK HEYKELİNE HER YIL 600 YILDIRIM ÇARPIYOR Doğa şartlarına açık, gururlu bir şekilde duran heykelin her yıl yaklaşık 600 yıldırıma dayanması gerekiyor ve şiddetli rüzgarlarda meşale yana doğru yaklaşık 12 cm kadar sallanabiliyor! Heykelin yüksekliği ve iletken bakır dış yüzeyi onu yıldırım çarpmalarına karşı açık bir hedef haline getiriyor.10. HEYKELİN YÜZÜ BİR ANNEDEN ESİNLENİLDİ Bartholdi, bu eseri tarsarlarken heykelin gövdesi ve kollarını karısına göre modelledi. Heykelin ünlü yüzü ise annesinden esinlenerek yapıldı. Bu şekilde Augusta Charlotte Bartholdi nin yüzü sonsuza kadar dünyanın en ikonik simge yapılarından birinde yaşayacaktı. Kaynak: Statue of Liberty Tour, Parade, Google Arts and Culture