Bir iyi, bir de kötü haber. Kötüsü, kadını bayanlaştıran zihniyet artık devletin belgelerine, tıp literatürüne de girdi. Resmi ve biyolojik geçiş yapıyoruz bayana doğru. İyi haber, itiraz cephesi genişliyor. “Bayan değil kadın” sitesi bile var. Meseleye takıntılı iki kadının kurduğu sitede “bayan” seçmeleri, köşe yazıları var. İkilinin niyeti, tepkiyi sokağa taşımak. Ha gayret!
AYŞE ÖZEK KARASU - HT PAZAR
Mutlu Tönbekici’nin, doktor arkadaşından aktardığı hilkat garibesi o iki buçuk kelimeden sonra artık bir daha dehşete düşmem sanmıştım. “Bebek bayan mı?” diye sormuştu şahıs şuursuzca. Hem de bebeği doğuracak kadının ta kendisi. Annesi. Daha ilk günden bebeğini, cinsiyetsiz, kimliksiz varlık sınıfına sokarak. Şimde Anneler Günü’nü kutluyordur. Bir “bayan” olarak, bayan bebeğiyle. Cinsiyetine ihanet eden kadınların “Biz bayanlar” diye başlayan cümlelerinin şahikasıdır bu diye düşünmüştüm. “Bütün bayanların Kadınlar Günü’nü kutlarım” komedisini de aşan bir ucubelikti.
Sonra bir belge okudum, hayatım değişti. Hayır öyle olmadı. SGK’nın bir belgesini gördüm, eşekten düşmüşe döndüm. Cinsiyet hanesinde “bayan” olduğum yazılıydı. Aynı otobüs şoförü, park kahyası gibi, “hey bayan” diye sesleniyordu resmi belge. O kelimeye kilitlendim. Afalladım. İfrit oldum. Bayan memur, bayan sporcu, bayan yarışmacı, bayan vekil, bayan büyükelçi, bayan otobüs şoförü, bayan zabıta, bayan itfaiyeciden sonra benim de “bayanlığım” resmen belgelenmişti. Neyse ki, “Kadın ve Aileden Sorumlu Devlet Bakanlığı”nın adı henüz değişmedi. Ve neyse ki, hayata egemen olan “bayan” tanımına başkaldıranların da sesi gür çıkıyor. En son Rahşan (Gülşan) yazdı. Beren Saat’li reklamdaki “Bayanlar” seslenişini. Daha önce de defalarca yazdı. Nilay Yılmaz, kadın liglerine, bayan ligi denildiği için yazdı, eleştirdi. Ve sonunda oldu. Basketbolda “Bayanlar Ligi”nin adı değişti.
Önümüzdeki sezondan itibaren “Kadınlar Ligi”nde top sektirecekler. Bayana karşı mücadele cephesinin en önemli sorunu buydu: